نام مستعار ورودی اجازه می‌دهد آدرسی غیر از ایمیل اصلی به سرویس بدهید. می‌توانید برای هر ثبت‌نام آدرس جداگانه‌ای داشته باشید و پیام‌های آن را دریافت کنید. این مرز مفیدی برای حریم خصوصی است، به‌خصوص اگر بخواهید یک جریان پیام را بدون تغییر تمام حساب‌های دیگر کنترل کنید.
برای استفاده درست، چهار پرسش را جدا ببینید: می‌توانید پاسخ بدهید، حساب را بازیابی کنید، ایمیل چه اطلاعاتی آشکار می‌کند و رمزنگاری چه چیزی را محافظت می‌کند؟ نام مستعار تنها به بخشی از هر پرسش پاسخ می‌دهد.
دریافت با پاسخ دادن متفاوت است
AliasX نام مستعار برای ایمیل ورودی می‌دهد. ارسال، پاسخ و نام مستعار معکوس در دسترس نیست. دادن نام مستعار به سایت، صندوق کامل برای شروع مکاتبه با پشتیبانی ایجاد نمی‌کند.
پیش از تکیه بر نام مستعار برای رابطه نیازمند مکاتبه منظم، روش پشتیبانی سایت را بررسی کنید. شاید فرم داخل حساب واردشده کافی باشد. فرایندی که ارسال از آدرس ثبت‌شده می‌خواهد، به راه پذیرفته‌شده دیگری نیاز دارد.
اگر آدرس فرستنده را در برنامه معمول ایمیل کپی کنید و از آنجا بنویسید، پیام از همان صندوق می‌رود. نام مستعار آن را خودکار پنهان نمی‌کند. پیش از ارسال، فیلد فرستنده را ببینید و درباره افشای آن آدرس تصمیم بگیرید.
پاسخ دادن را از باز کردن پیوند هم جدا کنید. پیوند شخصی ممکن است اطلاعات مخصوص گیرنده داشته باشد. دریافت پیام در نام مستعار همه اقدامات بعدی را ناشناس نمی‌کند. مقصد را بررسی و خود اقدام را جدا ارزیابی کنید.
بازیابی وابستگی ایجاد می‌کند
وقتی سرویس پیوند بازنشانی رمز را به نام مستعار می‌فرستد، ادامه دسترسی به آن آدرس مهم است. با غیرفعال شدنش، حساب ممکن است باقی بماند اما پیام‌های معمول بازیابی دیگر نرسند.
پیش از غیرفعال‌سازی همه حساب‌های استفاده‌کننده را مرور کنید. آدرس‌های لازم بازیابی را تغییر دهید، تأییدها را کامل کنید و اطلاعات ورود را ببینید. اگر روش مستقل بازیابی وجود دارد، آن را بفهمید و قابل استفاده نگه دارید.
وابستگی دوم، دسترسی خودتان به AliasX است. مواد بازیابی حساب را در محل امنی بگذارید که پس از از دست رفتن مرورگر اولیه هم در دسترس باشد. فرض نکنید توانایی ورود دوباره همیشه به معنای رمزگشایی پیام قدیمی بدون مواد لازم است.
نگذارید حساب کاملاً به آدرسی وابسته شود که تنها پس از ورود به همان حساب باز می‌شود. اگر توضیح مسیر بازیابی دشوار است، آن را روی کاغذ بکشید: پس از گم شدن دستگاه فعلی چه چیزی در دسترس می‌ماند؟
آدرس تنها بخشی از فراداده است
ایمیل بیش از متن اصلی دارد. سربرگ‌های استاندارد شامل فیلد فرستنده و گیرنده، تاریخ، شناسه‌های پیام و فیلدهای مسیر انتقال هستند. این‌ها به تحویل و سازمان‌دهی مکالمه کمک می‌کنند؛ تغییر آدرس مقصد بقیه قالب را حذف نمی‌کند. قالب پیام اینترنتی، RFC 5322.
سایت آنچه مستقیماً به آن می‌دهید هم می‌داند. خرید ممکن است آدرس تحویل، رابطه پرداخت و سابقه حساب داشته باشد. نام‌های مستعار متفاوت این سوابق را مستقل نمی‌کنند. نام یکسان یا دیگر اطلاعات شناسایی می‌تواند بدون ایمیل ارتباط ایجاد کند.
محتوای راه‌دور مرز دیگری است. بارگیری از سرور فرستنده ممکن است اطلاعات فعالیت یا شبکه را آشکار کند؛ برنامه‌های ایمیل شاید کنترل جداگانه داشته باشند. برای نمونه مستندات Apple Mail گزینه‌های نمایان بودن IP و محتوای راه‌دور را شرح می‌دهد. این تنظیمات با تغییر آدرس فرق دارند و به معنای وجود کنترل‌های Apple در AliasX نیستند. تنظیمات حریم خصوصی Apple Mail.
از کنترل‌های برنامه‌ای استفاده کنید که واقعاً ایمیل را در آن می‌خوانید. رسیدن پیام به نام مستعار به‌تنهایی اثبات این حفاظت نیست.
رمزنگاری ذخیره‌سازی با رمزنگاری سرتاسری فرق دارد
AliasX آرشیو نام‌های مستعار خود را رمز‌شده ذخیره می‌کند. این کار ایمیل معمول ورودی اینترنت را به پیامی که فرستنده برای شما سرتاسری رمز کرده تبدیل نمی‌کند. فرستنده و ارائه‌دهنده او شاید نسخه‌های خود را نگه دارند و سامانه‌های بیرون از حساب در تحویل دخیل‌اند.
رمزنگاری انتقال SMTP لایه دیگری است. STARTTLS یک اتصال بین طرف‌های SMTP را محافظت می‌کند؛ استفاده روی یک اتصال، محرمانگی تمام مسیر را به‌تنهایی تضمین نمی‌کند. SMTP روی TLS، RFC 3207.
هر حفاظت را در محل اثرش ببینید: آدرسی که به اشتراک می‌گذارید، اتصال‌های تحویل، آرشیو ذخیره‌شده و دستگاه نمایش‌دهنده پیام. ویژگی یک نقطه نباید بی‌صدا به وعده‌ای برای تمام نقاط دیگر تبدیل شود.
برای ثبت‌نام‌های روزمره، آدرس ورودی جدا همچنان مفید است. آن را با سابقه روشن حساب، راه بازیابی فعال و انتظار واقع‌بینانه از مکاتبه همراه کنید. نام‌های مستعار ورودی را در AliasX مدیریت کنید.