آدرس ایمیل ممکن است در اعلان نشت داده، فهرست ارسال ناخواسته یا یک پیام مشکوک ظاهر شود. اگر برای آن سرویس نام مستعار جداگانه‌ای استفاده کرده‌اید، نقطه شروع مفیدی دارید: می‌دانید قصد داشتید آن را کجا به اشتراک بگذارید. اکنون باید بدون قطع دسترسی خود به حساب، ماجرا را بفهمید.
آدرس، حساب سرویس و دسترسی به ایمیل را سه موضوع جدا بدانید. جایگزین کردن آدرس ممکن است تماس‌های ناخواسته را کم کند. اما حساب به‌خطر‌افتاده را خودکار ایمن نمی‌کند و افشای اطلاعات دیگر را برنمی‌گرداند.
مشخص کنید واقعاً چه می‌دانید
از منبع هشدار شروع کنید. پیام غیرمنتظره‌ای که از خطر برای حساب می‌گوید، ممکن است خودش فیشینگ باشد. سایت شرکت را از نشانک ذخیره‌شده یا آدرسی که می‌شناسید باز کنید. اطلاعیه را آنجا پیدا کنید یا از طریق همان سایت با پشتیبانی تماس بگیرید. FTC پیشنهاد می‌کند پیام مشکوک را با اطلاعات تماس شناخته‌شده از مسیری مستقل بررسی کنید. راهنمای FTC درباره فیشینگ.
یک یادداشت خصوصی کوتاه نگه دارید: کدام نام مستعار درگیر است، کدام حساب از آن استفاده می‌کند، شرکت چه اطلاعاتی را افشاشده می‌داند و چه چیزهایی را تغییر داده‌اید. پیوندهای فعال بازنشانی یا کدهای تأیید را در یادداشت مشترک حادثه ذخیره نکنید.
اگر تنها مشاهده شما یک تبلیغ نامرتبط است، همان را توصیف کنید. نام مستعار منحصربه‌فرد مسیرهای احتمالی انتشار را محدود می‌کند، اما ثابت نمی‌کند سرویس هک شده یا اطلاعات شما را فروخته است. پیش از چنین نتیجه‌ای دنبال شواهد بیشتر باشید.
افشای آدرس را از اطلاعات ورود جدا کنید
اطلاعیه شرکت را بخوانید تا نوع داده‌های درگیر روشن شود. افشای آدرس با افشای رمز عبور، اطلاعات پرداخت یا مدرک هویتی فرق دارد. واکنش را متناسب با داده انتخاب کنید، نه اینکه تغییر نام مستعار را درمان همه چیز بدانید.
اگر رمز افشا شده، آن را در سرویس و حساب‌های دیگری که همان رمز یا مشابهش را دارند تغییر دهید. هرجا سرویس پشتیبانی می‌کند، عامل احراز هویت دیگری فعال کنید. راهنمای FTC این کارها و ضرورت بررسی نوع اطلاعات افشاشده را توضیح می‌دهد. پیشنهادهای FTC پس از نشت داده.
اگر اطلاعات ورود را در صفحه مشکوک وارد کرده‌اید، فوراً رسیدگی کنید، حتی اگر شرکتی نشت را تأیید نکرده باشد. نام مستعار از رمزی که به سایت اشتباه می‌دهید محافظت نمی‌کند. کنترل‌های نشست و بازیابی موجود در تنظیمات امنیت سرویس را بررسی کنید. اگر نمی‌توانید وارد شوید، مسیر رسمی بازیابی را دنبال کنید.
پیش از غیرفعال کردن، آدرس را جایگزین کنید
اگر هنوز حساب را لازم دارید، نام مستعار جدیدی برای آن سرویس بسازید. آدرس را از داخل حساب واردشده تغییر دهید. تأییدها را زمانی تمام کنید که آدرس قدیمی هنوز پیام می‌گیرد؛ شاید سرویس به هر دو آدرس نیاز داشته باشد.
سپس نتیجه واقعی را بررسی کنید. ایمیل ذخیره‌شده، اعلان‌ها و آدرس بازیابی را ببینید. فرستادن فرم کافی نیست اگر سایت هنوز منتظر تأیید است. آدرس جدید را کنار اطلاعات ورود موجود ثبت کنید تا بعداً اشتباهی حساب دوم نسازید.
نام مستعار قبلی را تا زمانی که تغییر ناتمام یا درخواست پشتیبانی به آن وابسته است در دسترس نگه دارید. وقتی جایگزین کار می‌کند و بقیه وابستگی‌ها بررسی شده‌اند، اگر دیگر لازم نیست دریافت در آدرس قدیمی را قطع کنید.
اثر غیرفعال‌سازی را بشناسید
غیرفعال کردن نام مستعار AliasX دریافت در آن آدرس را تغییر می‌دهد. آدرس را از پایگاه داده شرکت حذف نمی‌کند، پیام‌های قبلی را پاک نمی‌کند و حساب مرتبط را نمی‌بندد. همچنین درخواست لغو سفارش، اشتراک یا قرارداد نیست.
آدرس افشاشده دوباره محرمانه نمی‌شود. کسی که آن را می‌داند همچنان می‌داند. فایده عملی کنترل آن مسیر ورودی است، نه برگرداندن افشا.
AliasX برای پیام‌های ورودی است؛ ارسال، پاسخ و نام مستعار معکوس در دسترس نیست. اگر شرکت پاسخ از آدرس درگیر می‌خواهد، از کانال پشتیبانی داخل حساب استفاده کنید و درباره مدارک جایگزین بپرسید. پیش از نوشتن از صندوق اصلی، فکر کنید آیا می‌خواهید آن آدرس به پرونده مرتبط شود.
حساب را زیر نظر بگیرید، نه فقط صندوق را
کم شدن پیام‌های نام مستعار نشان نمی‌دهد حساب ایمن است. فعالیت حساب و هشدارهای امنیتی ارائه‌شده توسط سرویس را مرور کنید. مراقب پیام تازه «پشتیبانی» با جزئیات درست حادثه اولیه باشید؛ آشنا بودن اطلاعات، واقعی بودن فرستنده را ثابت نمی‌کند.
در پایان چهار چیز را تأیید کنید: می‌توانید وارد شوید، آدرس تماس درست در حساب است، بازیابی قابل استفاده مانده و به اطلاعات ورود افشاشده رسیدگی شده است. نام مستعار مرزی قابل مدیریت می‌دهد. اقدامات امنیت و بازیابی خود سرویس، واکنش شما را کامل می‌کنند.